Klarnet (klarinet ya da gırnata), sert ve dayanıklı ağaçlardan
genellikle de abanoz ağacından yapılan üflemeli bir çalgı türüdür.
Bir çeşit sert kauçuk olan ebonitten, ayrıca metalden yapılanları da
vardır. Klarnetler, beş parçanın birleşmesinden oluşur, bunlar:
- Kafalık (Bek)
- Fıçı (Barel)
- Üst gövde
- Alt gövde
- Kalak
Klarnetin gövdesi silindir biçimindedir. Kalak bölümü ise obuanın
kalağına oranla daha geniştir. Dikkatlice yontulup biçimlendirilen
bu kamış parçası, ağızlık üzerine takılır. Çalıcının nefesi ile
titreşime geçirilen kamış, boru içindeki havayı titreşime geçirerek
ses elde edilmesini sağlar. Çalıcının sol eli yukarıda, sağ eli ise
aşağıda olmak üzere az bir eğimle yere doğru tutulur.
Flüt ve obuada olduğu gibi, klarnetin gövdesinde de ses deliklerini
açmaya ve kapatmaya yarayan metal bir mekanizma vardır. 1840
sıralarında "Boehm sistemi" flüte uygulandıktan sonra, Paris
konservatuarı öğretim üyesi ve klarnetçi Klosé, bu sistemin klarnete
de uygun olduğunu görmüş ve Boehm sistemi klarnete uygulanmıştır.
Daha sonra farklı zamanlarda farklı kişiler tarafından bu sistem
geliştirilmiştir.
Tarihte
1700’lü yıllarda icat edilen klarnet, tam 50 yıl sonra orkestraya
dahil edilmiştir. Hayatı boyunca 41 senfoni yazan Mozart, klarnet
için senfoni yazan ilk besteci olmuştur. Türkiye’de ilk klarnet,
Donizetti Paşa’nın kurduğu saray bandosunda görülmüştür.
Klarnet türleri
Çok kalabalık olan klarnet ailesinde şu çalgılar vardır:
Bu çalgıların tümünün çalınışı aynıdır. Bir tanesinin iyi çalmayı
öğrenen, çok kısa bir alışma devresinden sonra, herhangi bir
diğerini çalabilir. Yalnızca dört tanesi sürekli orkestrada
kullanılır.
1. Mi bemol küçük klarnet
2. Si bemol klarnet
3. La klarnet
4. Si bemol bas klarnet
Bu dört çalgının da dördü birden her yapıtta kullanılmaz. Genellikle
besteciler iki sibemol klarnet kullanırlar. Üçlü orkestra kuruluşu
ise, bunlara bir de bas klarnet eklenir. Daha büyük orkestralarda mi
bemol klarnet ve bir si bemol klarnet daha eklenebilir.
La klarnet Si bemol klarnete çok yakın bir çalgıdır. La klarnetin
boyu Si bemol klarnete göre biraz daha uzun, ses rengi biraz daha
koyudur. Çalınışı ve ses genişliği aynıdır. Yalnız, Si bemol klarnet
yazılı olan notanın büyük ikili kalınını, La klarnet ise küçük üçlü
kalınını seslendirir. Besteciler bu iki klarnet türünden birini
kullanırlar. Bunun en önemli nedenleri şunlardır:
1. Daha koyu bir ses rengi isteniyorsa.
2. Yapıtta çok diyez varsa.
3. Klarnet partisinin en kalınından Do diyez sesinin kullanılması
gerekiyorsa.
Ses Genişliği
Klarnetin notaları sol anahtarı üzerine yazılır. Ses genişliği
neredeyse 4 oktav kadardır. Bu genişlik içinde tüm diatonik ve
kromatik sesler elde edilebilir. Dördüncü ek çizgideli sol
notasından daha ince notaların çalınması biraz güç olduğu için bu
sesler pek kullanılmaz. Eğer kullanılması isteniyorsa da küçük
klarnet kullanılır. En kalın mi notasından bir sonraki oktav
içerisindeki si bemol notasına kromatik olarak olarak, aşağıdan
yukarıya doğru ses deliklerinin sırasıyla açılması yoluyla elde
edilir. Bu Si bemolün incesindeki seslerin elde edilişi, flüt ve
obuadakinden biraz farklıdır. Flüt ve obuada en kalındaki esas
seslerden sonra gelen sesler, bu esas seslerin ikinci doğuşkanları
(bir oktav incesi) olarak, daha incelerde ise, esas seslerin
genellikle dördüncü doğuşkanları (iki oktav incesi) olarak elde
edilirler. Klarnette ise (gövdesi silindir biçiminde olduğundan)
elde edilen doğuşkanlar tek sayılıdır (3, 5, 7, 9). Üçüncü çizgi Si
sesi klarnetin yazılı en kalın sesi olan mi sesinin dudak ve nefes
ayarı, ayrıca bir yardımcı perde yardımı sonucunda çıkarbılan üçüncü
doğuşkanıdır yani 1 oktav ve tam 5'li. bu Si sesinden üçüncü ek
çizgi Fa'ya kadar olan sesler kromatik olarak bu yolla elde edilir.
Fa'nın daha incesindeki sesler çeşitli yollardan, her klarnetçiye ve
klarnet yapısına göre değişebilen yollarla elde edilir.
Klarnetin tınlama bölgeleri
Klarnetin dört farklı tınlama bölgesi vardır:
1. Kalın ses bölgesi : En kalın ses olan Mi'den bir oktav incesi Fa
diyez notasına kadar olan bölgedir. Zengin, madeni, gizemli,
karanlık ve dramatik sözcükleri ile tanımlanabilir. Bu ses bölgesine
"Şalümo" (Chalumeau) bölgesi de denir. "Şalümo" klarnetin atası olan
eski bir çalgının adıdır.
2. Kötü sesler : Sol notasından üç yarım perde sonraki si bemol
notasına kadar olan bölgedir, klarnetin en kötü sesleridir, zayıf,
soluk hemde elde edilmesi biraz daha güçtür.
3. Orta ses bölgesi : Si notasından ikinci ek çizgi Do notasına
kadar olan ve klarnetin en güzel sesleridir. Bu bölgeye "klarino" (Clarino)
ses bölgesi denir. En güzle ve en etkili klarnet soloları bu ses
bölgesinde yazılmıştır. Bu sesler duru, parlak, ılık ve
etkileyicidir.
4. İnce ses bölgesi : İkinci ek çizgi Do'dan sonraki daha ince
seslerdir. Gür çalındığında sert ve rahatsız edici fakat kısık sesle
çalındığında ılık ve yumuşak, flüt ses rengine yakın bir tını
özelliği gösterir.
Teknik özellikleri
Klarnet, çeviklik bakımından flüte çok yakındır. Her çeşit hızlı,
parlak, gösterişli pasajlar, diziler, arpejler, grupetto ve benzeri
figürler, tril ve [tremolo]]lar rahatlıkla çalınabilir. Genellikle
tek dil kullanırlar. Çift dil ve üç dil çok zor olduğundan, özel
durumlar olmadıkça kullanılmaz. Bir ses bölgesinden başka bir ses
bölgesine geniş aralıklı atlamalar, klarnete özgü kolaylıklardan
biridir. Ancak hızlı tekrarlanan sesleri çalmakta oldukça
sınırlıdır. Klarnetin en önemli özelliklerinden biri de, gürlük
kontrölü bakımından son derece yetenekli olmasıdır. Çok kısık sesle
ve çok gür sesle çalabilir.
Orkestradaki önemi
Klarnete orkestrada hızlı, akıcı, parlak, gösterişli pasajlardan
geniş duygusal ezgilere dek her türlü görev verilir. Duru ve parlak
ses rengi ile birleşen etkili kreşendo ve dekreşendo yeteneği,
klarnetin "Espressivo" solo pasajlarda sık sık görevlendirilmesine
neden olur. Ses rengi diğer tahta üflemelilerle iyi kaynaşır. Başka
çalgılardaki temaları katlamak, gerekirse arka plandaki armonileri
sağlamak ve eşlik figürlerini seslendirmek klarnetin yapabileceği en
önemli görevlerdir.